Inkomstenbelasting en boxenstelsel

In dit onderdeel wordt het boxenstelsel in de Wet op de inkomstenbelasting verder toegelicht en uitgewerkt.

Het boxenstelsel

Sinds 2001 geldt in Nederland het boxenstelsel. De wet kent 3 belastbare inkomens, elke box kent zijn eigen regels en tarieven:

box 1: inkomen uit werk en wonen (progressief tarief);
box 2: inkomen uit aanmerkelijk belang (tarief 25%);
box 3: inkomen uit sparen en beleggen (tarief 30%).

Elk inkomen zal in één box worden belast en dus niet 2 keer. De inkomens samen wordt het verzamelinkomen genoemd. Als het inkomen niet in box 1 valt, dan gaan we naar box 2 en daarna naar box 3.

Box 1

salaris en loon;
sociale uitkeringen;
partneralimentatie;
winst uit onderneming;
periodieke uitkeringen uit bijvoorbeeld lijfrenten, etc.;
pensioen;
eigen woning en hypotheekrente;
resultaat uit overige werkzaamheden;
aftrekposten zijn: inkomensvoorzieningen, ziektekosten, partneralimentatie, giften, etc.

Box 2

Inkomen uit aanmerkelijk belang, te verminderen met verliezen uit aanmerkelijk belang.

Box 3

Inkomen uit sparen en beleggen. De waarde per 31 december - 1 januari van enig jaar is hierbij bepalend. Er wordt geheven over een forfaitair vastgesteld inkomen ter grootte van 4% van de waarde van bezittingen minus schulden die niet in box 1 of 2 vallen. De heffing in box 3 geldt voor:

vakantiewoningen;
aandelen en beleggingen;
spaarrekeningen;
sommige kapitaalverzekeringen.

Schulden worden pas in aanmerking genomen voor zover de gezamenlijke waarde meer bedraagt dan zo'n € 2.700. Bepaalde zaken zijn vrijgesteld, de belangrijkste zijn:

kunst;
maatschappelijke beleggingen;
roerende zaken voor persoonlijke doeleinden;
durfkapitaal;
kapitaalverzekeringen eigen woning.

Voor iedereen geldt een vrijstelling van zo'n € 20.000. Kinderen hebben geen vrijstelling, dit vermogen wordt bij de ouders in aanmerking genomen. Voor ouderen geldt soms een hogere vrijstelling.